autoebaluazioa

 autoebaluazio guztiak, bai banakako txostenak bai taldekoa blogean daude igota

XAKE JOKOA HEZKUNTZAN

Zaila da benetan talde politiko ezberdinak zeozertan ados jartzea. Zorionez eta hezkuntzari onurak ekartzeko helburuarekin hau gertatu da Canarietako parlamentuan. Xake jokoa heziketa ikasgai lez ezarri dute lehen eta bigarren hezkuntzan.

Denok dakigu joku honek inteligentziarekin lotuta dagoela, eta noski pazientziarekin. Orduan, zergatik ez erabili onurak lortzeko? Inteligentzia eta pazientziaz aparte arrazonamendua garatzen ahalbidetzen du eta horrez gain lehiakortasuna sustatzen du, aurkari bat behar delako jokatu ahal izateko, baina beti modu baketsu batean.

Normalean joku hau eta bere moduko beste hainbat ez dira seriotasunez hartzen, denbora pasatzeko tresna bat lez baizik. Bazen garaia eskolan metodo eta baliabide ezberdinak erabiltzeko, honen bidez umeen motibazioa handiagoa izango baita, ez dutelako ikasgai aspergarri baten moduan ikusiko.

Beraz, nire irakasle etorkizunari begira, benetan baliagarria dela esango nuke, ikasgaiak monotonoak ez izateko. Edozein baliabide berri erabiltzea heziketa prozesuan jakinda umearentzat tresna hobezina izango dela ezin daiteke errefusatu, haurren garapen intelektualean garrantzia izango dutelako. Hortaz, edozein metodo berriztatzaile onartu eta ezarri beharko lirateke eskoletan, motibazioa sustatzea modurik egokiena delako ezagutzak bereganatzeko.

JOLASEN GARRANTZIA UMEAREN HEZIKETAN

Jolasa, umeek txikitatik egiten duten ariketa, hezkuntzan garrantzi handia du. 
Baliabide ezinhobea da haurrak hainbar balore barneratzeko, hala nola: errespetua, eskuzabaltasuna, erantzukizuna... Horrez gain jolasaren bitartez ikus daiteke umearen motibazioak eta interesak norantz bideratuta dauden.

Jolasak umeak atal ezberdinak garatzea eragingo du, adibidez: sormena, kreatibitatea eta baita ere originaltasuna. Aspektu hauek garatzea garrantzitsua izango da umearen etorkizunerako. Bestetik jolasaren bidez hizkuntza landu daiteke, umeak jolasteko komunikatu behar dira eta.(talde jolasetan)
Gainera gaur egun garrantzi handia du talde lanean aritzea eta gero eta ariketa gehiago planteatzen dira hezkuntzan talde lanarekin erlazioa dutenak. Horregatik umea talde lanean aritzen den lehenengo aldia jolasten izan ohi da, bata besteari laguntza emanez helburu komun batera heltzeko.

Beraz, argi dago jolasaren garrantzia hezkuntza barne, honen bidez haurrak hainbat aspektu landu eta garatu ditzakeelako. Hortaz, ume batek jolasten ikusten dugunean pentsatu beha dugu ez dela soilik denbora-pasa tresna baizik eta ikaste prozesu bat egiten ari dela.

GURE ETORKIZUNEKO IKASLEAK HEZITZEKO OINARRIZKO BOST KONTZEPTU

                 http://www.conevyt.org.mx/cursos/cursos/edu_hijos/contenido/revista/rev05p26.htm

Orrialde honetan azaltzen diren kontzeptuak umeak hezitzerako orduan oso baliagarriak iruditu zaizkit gure etorkizuneko ikasleekin kontuan hartzeko.

Ikasleenganako AFEKTUAri dagokionez, ezinbestekoa ikusten dut hauek hezitzerako momentuan. Harremanak maitasunarekin eta errespetuarekin gauzatu behar dira, modu honetan giroa askoz osasuntsua izango da eta lana hobeto egingo da. Adibidez, ikasle bati akatzaren bat zuzendu behar diogunean era positiboan eta konstruktiboan egin behar dugu, hurrengo baterako ondo egingo duela esanez eta motibazioa piztuz. Gainera, ondo egindakoagatik zorionak ematea eta premiatzea garrantzitsua dela ere usten dut.
Umea entzuten badugu, bere burutik pasatzen dena ulertzeko erreztasun gehiago izango dugu, eta hau lagunduko gaitu gero berari nola zuzendu behar garen jakiteko. Pazientzia izatea oinarrizko gauza da ere.

Bestalde, SOILTASUNArekin hezitzea oso egokia da. Umeei jardueraren bat agintzerako orduan gauza zehatzak izatea ahalegindu behar dugu. Ekintza hauek justuak izan behar dira ere, hau da, ez diogu agindu behar inork egiten ez duen gauza bat. Bukatzeko, ekintza bakoitzerako momentu egokia bilatu ehar dugu.

ADIBIDEAren prezentziarekin hezi behar dugu. Umeek bere ingurukoen artean ikusten dutena imitatzeko joera dute, beraz, gure jarrera guztiz egokia izan behar da beraien aurrean. Horretarako hauek izan daitezke kontuan hartzekoak: esaten duguna bete behar dugu, haienganako fideltasuna transmititu behar diegu. Ummek ikasi nahi ez ditugun gauzak ez egin, guk egiten ikusten bagaituzte ondo dagoela pentsatuko dute eta imitatuko dute. Bukatzeko, oso egokia da zenbait ekintza beraiekin egitea, horrela konfiantza, elkarlana eta errespetua landuko dugu.

INDEPENDENTZIAren garrantzia jakinarazi behar diegu umeei. Horrretarako ez diegu gehiegi babestu behar, badaude ekintza asko beraiek bakarrik egin ditzaketenak; arropa jantsi, jan, hortzak garbitu, materialak jaso... ez diegu laguntzarik eskaini behar beharrezko ez bada, hori egin ezean, gauza horrenganako interesa galduko dute.

Bukatzeko,TOLERANTZIA kontuan hartzekoa da ere. Umeen aurrean jarrera tolerante bat izateko oso garrantzitsua da gure sentimenduak kontrolatzea eta ondo adierazten jakitea. Bestalde, denok okertzen garela momentu batean edo bestean jakinarazi behar diegu. Bukatzeko primerako ariketa izango litzateke gure burua umeen munduan murgiltzea eta haien azalean jarri. Mundu hori guztiz errespetatua izan behar da.

PAREKIDETASUNEAN SINISTU 

ETA HEZKIDETZAN ERAGIN 

Heziketa fisikoak garrantzi handia hartzen du genero identitataren garapenean. Arlo honetan landu eta garatzen diren ezaugarri fiskoek garapen psikologikoan eragiten dezakete; era berean, motibazio psikologikoek ezaugarri fisikoen garapenean eragiten dute. Hau da, neska bat indarrean gutxiesten badugu zailago izango da indar ahalmen hori garatzea, eta gainera, mutilak egin ahal duela entzun eta ikusteak bere azpitik egotearen sentsazioa sor diezaioke neska horri; genero bereizketarengatik zapalkuntza bat emanez.

Egoera hau, kulturalki sexu bakoitzari egotzi dizkiogun rol bakoitzarengatik da. Pertsonok aurreiritziak ditugu, etiketak jartzen ditugu, eta are gehiago sexu bakoitzari egozten dizkiogun helburuetan. Gaur egun, pertsona ororen eskubide eta aukera berdinak izatean oinarritutako bizi eredua osatu nahiean bagaude etiketa zaharkitu horiekin amaitu behar dugu.

Hezkuntzaren arloan hori da hain zuzen gertatzen ari dena. Eskola mistoak ditugu bai, baina bertako hezitzaileak  etiketa zaharkituekin darabilte oraindik ere; eta aukera berdinak ditugula esan arren, helburu jakin batzuk jartzen dizkiogu pertsona bakoitzari. Horrekin dugun harremana baldintzatuko duten aurreiritzi subjetiboak.

Heziketa fiskoaren aldetik, beste arloetan bezala, etiketa horiek erabili gabe dihardu behar da. Aukera berdina proposatu behar zaio ikasle bakoitzari nahiz eta gero pertsona bakoitzak bide ezberdina aukeratu. Baina arlo honetan zehazki kontu handiz landu beharreko gaia da genero trataera, genero bereizketaren argudio nagusiak ezaugarri fisikoen ezberintasunak baitira.

Horregatik, metodologia hau sakontzen duen artikulu bat prposatzen dut:

http://www.efdeportes.com/efd81/coed.htm

IPUINAK ONAK DIRA UMEENTZAKO?

ERRAUSKIN

http://www.emakunde.euskadi.net/u72-publicac/eu/contenidos/informacion/sen_revista/eu_emakunde/adjuntos/emakunde75.pdf

Artikulu hau emakundek idatzitakoa da, baina nik bakarrik zati bati buruz hitz egingo dut, ipuinak guregan duten eragina txikitan.Batez ere ipuin bati garrantzia emanez,errauskin.

Guztiok txikitan ipuinak irakurri ditugu eta pelikulak ikusi ere eta ez ginen konsziente momentu horretan buruan sartzen ari zizkiguten ideiaz. Txikitan esaten diguten edozer gauza buruan gordetzen dugu eta horri kasu eginez jokaera alda dezakegu. Hau da, pelikula batean ikusten badute bi neska daudela, bat panpinetan jolasten eta bestea futbolean eta mutikoa panpinetan jolastean ari denari kasu egiten diola eta zoriontsu direla, hori egin nahi izango dute. Hortik ikasten dutela zoriontsu izateko zer egin behar den.

Ipuin honetan ikusten da nola errauskin dituen arerioak emakumezkoengatik sortuak diren. Hau errealitatean ez da beti gertatzen baina egia da emakumezkoen artean inbidia, lehiakortasuna, borrokak edertasunarengatik maizago ematen direla gizonetan baino eta ipuin honek hori goraipatu egiten du gero dena ondo bukatzen dela baitio. Hemen ez dute erakusten 2 emakume lagunak izan ahal direla eta gizon baten beharrik gabe zoriontsu izan.

Agertzen den beste lege bat da, emakumezkoa zoriontsu izateko gizonezkoa ondoan izan behar duela. Hori lortzeko, isilik eta kexarik gabe bizi behar da, bere printzipea itxoiten. Gizonezkoaren figura zalbatzaile moduan agertzen da, lehen horrela zelako, emakumea zen etxean gelditzen zena eta gizona lan egiten zuena. Uler daiteke ipuin hau orain dela asko egina dagoenez halako baloreak trasmititzea baina hobe izango zen gizartea aldatzen den moduan hau ere aldatzea.

Honekin jarraituz, ipuin gehienak ondo bukatzen dira eta hori umeei ez die errealitatea erakusten. Errauskin etxe batean momenturo lan egiten egotetik bere printzipearekin doa bizitzera baina ez dakigu egunerokotasuna nolakoa izango den. Horrela umeak ikusten dute emakumea gizon batekin egon daitekela soilik eta gaizki egonez gero aguantatu beharko duela hobe delako horrela egon bakarrik egotea baino. Honekin emakumearen askatasuna bermatzen da, ez delako beti norbaiti lotua egon behar, bakarrik bizi daiteke eta zoriontsu izan , gizon bat izan daitekeen moduan.

Bukatzeko, esan nahi dut, agian ez dela esplizituki kontuan izan behar ipuinetan agertzen den guztia baina hauek publikatu eta umeak irakurtzen hasten direnean kontuz ibili behar da, haiek errealitatea zein den ikus dezaten. Generoaren berdintasuna lortu ez izana ez da bakarrik honengatik gertatzen, faktore askok parte hartzen dute , baina esan bezala, gizartea aldatzen den heinean ipuin hauek aldatzen ere joan daitezke, gaur egungo baloreak umeei irakasteko.

HEZIKETA FISIKOA

 

HEZIKETA FISIKOA BEHARREZKOA DA?

 

 

Asteburuan lagunekin nengoela eskolan heziketa fisikoa egon beharrari buruz hizketan egon ginen.Artikulu batean irakurri nuen eskolako heziketa fisikoko orduak murriztu nahi zituztela, gutxi diren arren.Horien ordez, estatuak beste mota bateko ikasgaiak ipini nahi dituzte, konstituzioarekin erlazionaturik daudela.

 

Niri betidanik kirola gustatu egin zait eta txikitatik aritu naiz horretan. Horregatik hona etorri nintzen magisteritza ikastera ondoren minorra egin ahal izateko.

Eztabaidan ikuspuntu ezberdinak zeuden, batzuk beharrezkoa ez zela zioten, zertarako kirola egin klasean? Denbora pasa bat dela diote jendeak denbora librean egiten duena. Besteek( ni ere) ezinbestekoa dela uste dugu, haurrak eta gazteak kirola beharrezkoa dute, hori ona baita gero ikastera joateko. Jolasean eta kirolan gauza asko ikasten dira, bai harremanetan, bai koordinazioan eta lehiakortasunean ere.

 

Eskoletan heziketa fisikoa ez da serio hartzen. Klase horietan kiroletan ona dena ez du nota hoberena ateratzen eta txarrena dena ez du suspenditzen. Ikasleek heziketa fisikoa kontuan hartzea nahi dugu baina lehenik irakasleek kontzientzia hartu beharko genuke. Irakasleek ikasgai honetaz hitz egiterako orduan, balioa kentzen diote, garrantzirik ez balu bezala baina nota beste ikasgai batekoa bezala balio egiten du.

 

Honekin jarraituz, heziketa fisikoko irakasleek ez dute garrantzia azpimarratzen, eta matematikan ez bezala hemen kiroletan txarto aritzen dena gainditzen jarraitzen du.  Ikasgai hau beste guztien modu berean funtzionatu beharko luke. Guztiei berdin exijitu behar da, fisikoki ezberdinak diren arren eta beharrezko minimoetara irizten ez dena suspenditu beharko luke. Matematikak gainditzeko akademia batera zoaz bezala, heziketa fisikoa gainditzeko korrika egitera egunero ordu bat atera beharko zara.

 

Metodologia hau oso irakasle gutxik erabilitakoa da eta oso kritikatuak izan dira. Gainera gurasoek kexatzera joatean, zentroak aurpegia ateratzen die, horregatik ezinezkoa da ikasle bat serio hartzea eta ondo pasatzeaz aparte esfortsu bat egin behar duela ikustea.

 

Bukatzeko, kontuan hartu behar dugu kirola egitea osasungarria dela eta geroz eta ume gutxiagok praktikatzen dutela. Teknologia berriekin, ume pilo etxean geratzen dira, ezer egin barik eta sozializatu gabe. Horregatik irakaskuntzatik baliabideak eman behar dizkiegu eta kirola sustatzen ahalegindu.

 

NIRE EXPERIENTZIA SANSOMENDI ESKOLAN

Sansomendi eskolako irakasle batzuk gure unibertsitatera etorri ziren proiektu baten berri ematera eta bertan gure partizipazioa bultzatzera. Izan ere, sansomendi eskolako ikasle guztiak kanpotarrak dira eta ia guztiak ijitoak, eta honen aurrean, haien proposamena zen magisteritzako ikasle euskaldun batzuk sansomendiko ikasleen klaseetara joatea haiekin lana egiteko.
Nik berehala aurkeztu nuen nire burua bolondres bezala, aukera aparta ikusten dudalako horrelako jardueran parte hartzea etorkizun batean irakasle bezala jokatuko dugula jakinda. Modu honetan, umeekin interakzioan egoten gara eta hau oso garrantzitsua da irakasle funtzioa ondo betetzeko.

Astelehen goizeetan joaten naiz ikasleengana haiekin lanean aritzeko. Talde interaktiboak antolatzen ditugu, talde bakoitzak 6 ikasleekin eta gutariko bolondres batekin. Talde bakoitzean aktibitate bat gauzatzen da eta ikasleek aktibitate guztietatik pasa behar dira. Gure funtzioa haien arteko taldelana sustatzea eta ekintzak egiten laguntzea da. Hau praktikan jarriz, konturatu naiz aspektu ugari direla kontuan izan behar ditugunak taldea ondo funtzionatzeko; haien arteko txanda errespetua, bata besteari lanarekin laguntzea, kontzentrazioa edo arreta, talde-erritmoa errespetatzea...

Bestalde, aipatu beharra daukat haietariko batzuekin ez dela batere erreza lana egitea edo tratua mantentzea soilik. Batzuek izaera oso gogorra dute eta batzuetan oso zaila da hauekin harremanetan egotea. Izan ere, eskolara iritzi ginen lehenengo egunean irakasle batzuek kontu honen gainean ohartarazi gintuzten; Eskola "berezia" da Sansomendi, bai ikasleen izaerengatik eta bai beren ikasketa mailengatik. Azken kontzeptu hau asko nabaritzen da ere planifikatutako ekintzak lantzerakoan, klaseek eramaten duten ikasketa maila oso baxua da.

Hala eta guztiz ere, lehen esan dudan moduan aukera ezinhobea da proiektu honetan parte hartzea, modu batera edo bestera gure "irakasle formakuntzan" parte hartzen duelako eta experientzia hau oso baliagarria izango delakoan nago.

HEZIKETA SEXUALA, BEHARREZKOA?

Askotan planteatzen da, ia adin jakin batean ikasleek heziketa sexuala jaso behar duten ala ez. Gurasoek ez dute heziketa hau inoiz jaso eta halaz ere "biziraun" dute arazo barik, horregatik heziketa sexualaren beharrizana zalantzan jarri genezake. 

Askok pentsatzen dute heziketa sexuala harreman sexualak izatera bultzatzen duela, baina heziketa sexualak harreman sexualak izatea ala ez pentsarazi dezake, edo gutxienez zer nolako harremanak izan. Argi dago lagungarria izan daitekeela batez ere gaixotasun sexualak eta nahigabeko haurdunaldiak ekiditeko;  horrez gain oinarrizko ezagutzak izatea konfiantza eman dezake. Baina benetan beharrezkoa da heziketa hau? Hau da, derrigorrezkoa izan beharko litzateke? Sexualitatea gutxinaka ezagutuz joan behar den arloa da, nahita ez azkenean guztiz ezagutuko dugun gaia baita. Garrantzitsua da heziketa hori izateko aukera izatea nahi izanez gero, baina sexualitatea bakoitzak bere kabuz zer den jabetzea prozesu interesgarria da, bizibeharrekoa. 

Beraz, heziketa sexuala jorratzen dituen gaitaz jakiteko aukera izatea ondo dago, zenbait zalantza argitu ahal izateko edo zenbait neurri hartu ahal izateko(preserbatiboaren garrantzia), baina sexualitatea berez ematen den prozesua da, bakoitzak jakin behar du nola aritu gai honen aurrean. Behar diren neurriak hartuz gero, sexualitatea gozamen bezala hartu daiteke, inolako zorigaitzak izan barik.

Xabier Fernandez.

PRAKTIKAK: SANSOMENDI ESKOLA

PRAKTIKAK: LEHENENGO EGUNAK

Experientzia hau benetan begiak ireki egin dizkit, gizarte egoera benetan txarto dagoela ikusteko. Eskolara iritzi arte, badakizu zenbait eskoletan laguntza behar dutela baina ez hainbestekoa. Kanpotarrak eta ijitoak dira gehienak eta hasieran oso beltz ipini ziguten arren ikaragarria da behar dutenmaitasuna, aurpegietan ikusitako alaitasuna...

Lehen klasea seigarren mailakoekin eduki genuen, "tertulia literaria" bat egiteko. Denak borobilean ipini eta bakoitzak gustuko izan duena aipatzen du, normalean haiek bizitako zerbait. Konturatzen zara haien adinerako akademikoki oso atzeratuak dauden arren benetan bizitakoa lehen heldutzea egin duela. Hunkigarria izan da niretzat bik esan dutenean etxean berogailurik ez zeukatela eta hotzik ez pasatzeko arropa pilo janzten zituztela. Ume guztiak oso ondo hartu egin gaituzte, baina benetan batek bihotza ukitu egin dit. Klasean sartzean beste klase batera sartzeko besotik heldu eta gurekin zetorren, arazoak ditu komunikatzeko baina nabari da saiatu egiten dela. ikusgarria da nola haien inguruan hainbesteko pobrezia ikusita eskolara joatea gustoko duten eta benetan ametsak dituztela, heltzean unibertsitatera joan nahi dutela asko ikasteko, haiek dioten moduan, nire gurasoek ikasi ezin izan dutena.

Beste klasea hirugarren mailakoekin izan zen txikiagoak baino urduriagoak. Talde interaktiboak egin genituen eta animatuak ziren. Galdera pila egin zidaten nire bizitza pertsonalari buruz eta batzuek lana egin nahi ez zutenez, tratu batera iritzi nintzen beraiekin. Ariketak guztiok batera bukatuz gero bakoitzari galdera bat erantzungo niela eta irribarre eginez guztiak hasi ziren lanean. Ondo funtzionatzen du teknika hau, horrela umeak talde txikitan lagundu egiten direlako eta benetan haien artean gurekin baino askoz gehiago ikasi egiten dute.

Pena ikaragarria sentitzen dut pentsatzean ume hauek izandako zailtasunak, eta ametsak izan arren oso zaila egingo zaiela benetan ikasten jarraitzea. Handik irteterakoan errealizatua sentitu egin naiz, nire ahalmenen arabera lagundu egin diedalako. Haientzat oso garrantzitsua da ikustea beste pertsonak haiengatik kezkatzen direla, horregatik benefiziorik eraman gabe.

Honekin jarraitu egin nahi dut eta hurrengo eguna iristeko irrikitan nago, haiengandik pilo bat ikasten baitut,esperientzia ezberdinak bizi egin dituztelako. Zoriontsu izateko aukera izan behar dute eta momentu honetan guk horretan lagundu ahal diegu.

MAPA KONTZEPTUALA

Hau da guk eginiko kontzeptu mapa. Geratu eta bakoitzak bere esperientzia kontatu ondoren ikasitakoaz hitz egin genuen, ideiak jartzen joateko. Egia da guztiak gutxi gora behera idei antzekoak ipini genituela eta esperientzia gure etorkizuneko lanerako interesgarria iruditu zitzaigun.

Guk irakaslea erdian ipini eta hiru atal garrantzitzu ipini genituen, hezkuntza sistema, irakaslea bere lana ondo funtzionatzeko izan beharreko harremanak eta hartu beharreko jarrera. Esan beharra dago hezkuntza- sistema ez dagoela irakasle baten eskutan baina bai aldatzen joan daiteke esfortsua eginez. Experimentuak, frogak egin ditzake ondo ateraz gero erabiltzeko.

IRAKASLEARI ELKARRIZKETA

IRAKASLEARI ELKARRIZKETA

Elkarrizketa egin diodan irakaslea ez dit inoiz klaserik eman  baina lagun moduan dut eta asko irakatsi didan pertsona da. Askotan lanean pasatutakoa kontatu eta horren inguruko hausnarketak ere egin ditugu batera. Beraz elkarrizketa egiteko pertsona egokia iruditu zitzaidan.

Hasieran, arraro samar egiten zitzaigun bioi, tabernako terrazan eserita geundela nik koaderno eta bolia eskuetan nuela, grabadora martxan jartzea. Askotan elkar hitz eta eztabaidatu badugu ere inoiz ez genuelako besteak esaten zuena inon ere ez apuntatzen.

Elkarrizketari ekin genionean, komikoa iruditzen zitzaigun eta barre batzuk botatzera heldu ere. Hala ere, galderak gaia sakontzea ahalbidetzen zuten neurrian elkarrizketa serio eta sakon batean sartu ginen biok, elkarrizketatik, eztabaida edo elkarrizketa ez formalera pasatu zen egoera era natural batez. Horrela, lortu genuen gaiaren inguruan biok gustora hitz egitea.

Irakasle hau, haur hezkuntzako irakaslea da eta bere haurreskolan erabiltzen duten metodoa azaldu zidan. Harrituta utzi ninduen zer nolako garapena ematen saiatzen diren, gustoko ere. Hala ere, eztabaidako ardatz nagusia, irakasle lanaren automotibazioaren garrantzia izan zen. Horrela, irakasleak autoformakuntza bat ematera bultzatzen duelako eta horrela bere egoerara moldatzera ikasten duelako. Gehien harritu ninduena Chilera joateko asmoa zuela metodo  horren inguruan ikasi eta gero EHn praktikan jartzeko asmoa zuela kontatu zidanean.

Horrez gain, irakasle lanaren garrantzi handia azalaratu zidan pertsona honek; zer motatako hezkuntza jasotzen dugun horrelako gizartea lortuko baitugu, baina argi utzi zidan izaera bat izan behar duela, hau da, lanean zein kalean jarrera egokiak hartzea oso garrantzitsua dela. Azken finean, hezkuntza eskolan, etxean eta kalean; hau da gizarte osoak ematen baitu.

Bestetik, indarrean dauden murrizketen gaia atera egin genuen ere. Bere haurreskolan gerta dakiekena eta umeei zelan afektatu diezaiokeen azaldu zidan. Hain adin txikiko jendearengan eta batez be horrelako proiektua eramaten ari diren eskoletan, irakaslea zaintzariaren lana baino ez egitera behartzen dituztela ia ia. Eta kontuan izanda eskola et hezkuntzak orokorrean, hurrrengo gizartea eta beraz, herri baten etorkizuna markatzen duela aztera pausu bat zango litzatekela argiago ikustea ahalbidetu zidan.

Orokorrean, oso gustora egon nintzen irakasleari elkarrizketa egiten eta horrelako eztabaida bat ematen.

TALDE DINAMIKAK(adibideak)

Dinamikak talde lanean beharrezkoak dira ondo funtzionatzeko. Mota ezberdin asko daude eta segun zein den taldearen helburua edo taldeko partaideen adina alda daitezke. Hemen gelako talde laneta erabili ahal direnak komentatuko ditugu.

1-Elkar ezagutzeko dinamikak
2-Adostasunera iristeko dinamikak
3-Gatazkei aurre egiteko dinamikak
4-Talde erlazioak indartzeko dinamikak


1-

Objetivos específicos:

- Suscitar la comunicación inicial en un grupo. - Favorecer el mutuo conocimiento entre los componentes de un grupo. - Facilitar el primer encuentro de un grupo numeroso.

Material necesario

- Folios y bolígrafos.

Duración aproximada

- Entre 40 y 60 minutos.

Desarrollo

1. Cada miembro del grupo dibuja la silueta de su mano derecha o izquierda y va rellenando los dedos dibujados con la respuesta a las siguientes o parecidas cuestiones: - Motivos por los que está en el grupo o reunión. - Aportaciones concretas que desearía que le hiciese el grupo a lo largo del año. - Aspectos que más valora en las personas. - Aquello que actualmente más le preocupa. - Las aportaciones que está dispuesto a ofrecer a los demás. La persona que dinamice el grupo puede indicar otras pistas adecuadas a las circunstancias del momento que favorezcan una mayor comunicación y diálogo. 2. Los componentes del grupo intercambian sus anotaciones, exponen las propias y escuchan las de los demás. 3. Pistas que el profesor o dinamizador puede utilizar en el diálogo final con los miembros del grupo: - ¿Qué impresiones han tenido a lo largo de la dinámica? - ¿Qué dificultades han encontrado para hacerlo? - ¿Qué han logrado con esta dinámica? - ¿Cómo se sienten al final?

2-

Una joven esposa, poco atendida por un marido demasiado ocupado en sus negocios, se deja seducir y va a pasar la noche a casa de su amante, situada al otro lado del río. Al amanecer del día siguiente, para volver a su casa antes de que regrese su marido, que estaba de viaje, tiene que cruzar un puentecillo, pero un loco, haciendo gestos amenazadores, le cierra el paso. Ella corre hacia un hombre que se dedica a pasar gente con una barca, se monta, pero el barquero le pide el dinero del pasaje. La pobre no tiene nada y por más que pide y suplica, el barquero se niega a pasarla si no paga de antemano. Entonces vuelve a casa de su amante y le pide dinero, pero éste se niega sin dar más explicaciones. Al momento, se acuerda de que un amigo vive en la misma orilla y va a visitarle. Él guarda por ella un amor platónico aunque ella nunca le había correspondido. Le cuenta todo y le pide el dinero, pero él también se niega: le ha decepcionado por una conducta tan ligera. Intenta de nuevo ir al barquero, pero en vano. Entonces, desesperada, decide cruzar el puente. El loco la mata."

¿Cuál de estos seis personajes (mujer, marido, amante, loco, barquero, amigo) puede ser considerado más responsable de esta muerte?

Clasifícalos según su grado de culpabilidad. El número 1 para el más culpable y el 6 para el menos culpable.

1._________________________ 2._________________________ 3._________________________ 4._________________________ 5._________________________ 6._________________________

3-

Objetivos: - Analizar las distintas actitudes ante una tarea de grupo. - Aprender a dialogar respetando el turno de intervención. - Estudiar cómo se ha organizado el grupo para resolver un problema concreto. Material necesario - Tiras sueltas de papel para cada participante del grupo, con 1 ó 2 datos del problema. - Problema fotocopiado. Duración aproximada - De 50 minutos a 1 hora. Orientaciones metodológicas - Se escogen los alumnos que van a participar en la resolución del problema. - Se dispone la clase de tal modo que en el centro quede el grupo que participará en el trabajo. Los demás miembros del curso se colocarán alrededor, de forma que puedan observar el funcionamiento del grupo. - El tutor explica las reglas del juego a los participantes: "Voy a repartir una serie de datos en torno a un problema. Vuestro trabajo consiste en estudiar todos sus aspectos y llegar a las soluciones que se os piden (Hay que obtener respuestas concretas a las preguntas). Ninguno de los datos es falso, pero sí puede haber alguno irrelevante, es decir, que aunque es real no es útil para llegar a la resolución. Podéis organizaros de la forma que mejor os parezca con el fin de solucionar el problema en el menor tiempo posible." - El tutor reparte algunas pistas del problema escogido -cada dato en una tira distinta de papel- a cada miembro del grupo. Si las pistas son pocas, puede añadir alguna irrelevante o bien repetir alguna en otra disposición gramatical. - Si al cabo de 30-40 minutos no han terminado el ejercicio, se corta la actividad y, después de dar la solución, se analiza el proceso según los siguientes indicadores. PUESTA EN COMUN: El tutor orienta la puesta en común hacia a dos aspectos distintos, puramente metodológicos. Las preguntas se dirigen primero al grupo participante y después a los observadores, que quizá adopten una perspectiva más objetiva. Organización y realización de la tarea: - ¿Cómo se ha organizado el grupo? - ¿Los medios que han usado han sido los más eficaces? - ¿Qué otros medios podrían haber previsto? - ¿Hubo alguna persona que moderase la reunión? ¿Y alguien que hiciese de secretario y recogiese los datos que iban aportando los demás? - Si así ocurrió, ¿los eligió el grupo o han actuado en ese papel por iniciativa propia? - ¿Se han puesto en común todas las pistas? ¿Se han atendido todas por igual o alguna fue ignorada? ¿Por qué? - A vuestro criterio, ¿qué tipo de organización habría ayudado a resolver el problema con una mayor rapidez? Actitudes - ¿Cuál ha sido la capacidad de escucha de los miembros del grupo? ¿Han hablado todos a la vez? ¿Algunos que se han inhibido? ¿Se formaron subgrupos que comentaban entre sí pero sin intercambiar información con el resto?… - ¿Algún miembro del grupo ha invitado a hablar a aquellos que participaban poco? - ¿Se han atendido realmente las pistas de los demás o cada uno estaba centrado en las suyas? - ¿Alguien ha acaparado de tal modo el tiempo que parecía que quería resolver él solo el problema? - ¿En qué podría haber mejorado este grupo? - ¿Qué situaciones similares, tanto en actitudes como de organización, suelen darse en los grupos de trabajos escolares? SOLUCIÓN AL PROBLEMA Después de haber recibido una herida superficial de José Pérez, Jorge Roig, entre las 12'15 y las 12'30 de la madrugada, entró en el ascensor donde fue asesinado con un cuchillo por el Sr. Hernández (el ascensorista), que estaba celoso. PROBLEMA Se ha cometido un asesinato, hasta ahora inexplicable. Ciertas pistas pueden ayudarnos en el esclarecimiento de la muerte. Esta será la tarea que ahora os encomienda la policía. El grupo tiene que averiguar: - El nombre del asesino. - El arma. - La hora en que se cometió el asesinato. - El lugar. - El motivo. PISTAS 1. La Sra. Hernández había estado esperando en el hall de la portería del edificio a que su esposo dejara de trabajar. 2. El ascensorista dejó el trabajo a las 12'30 de la madrugada. 3. El cadáver de Jorge Roig fue encontrado en el parque. 4. El cadáver de Jorge Roig fue encontrado a la 1'20 de la madrugada. 5. Según el informe del forense, Jorge Roig había estado una hora muerto cuando fue encontrado su cadáver. 6. La Sra. Hernández no vio a Jorge Roig abandonar el edificio por la portería cuando ella estaba esperando. 7. Manchas de sangre correspondientes al tipo de las de Jorge Roig fueron encontradas en el garaje del sótano del edificio. 8. La policía no pudo localizar a José Pérez después de la muerte. 9. Sangre del mismo tipo de la de Jorge Roig fue encontrada en la moqueta del pasillo del apartamento de José Pérez. 10. Cuando fue descubierto, el cadáver de Jorge Roig tenía una herida de bala en su pierna y una herida de cuchillo en su espalda. 11. José Pérez disparó a un intruso en su apartamento a medianoche. 12. Jorge Roig había casi arruinado los negocios de José Pérez arrebatándole sus clientes con engaños y falsedades. 13. El ascensorista dijo a la policía que él había visto a Jorge Roig a las 12'15 de la madrugada. 14. La bala sacada de la pierna de Jorge Roig era de la pistola de José Pérez. 15. Solamente una bala se había disparado de la pistola de José Pérez. 16. El ascensorista dijo que Jorge Roig no parecía herido gravemente. 17. Un cuchillo fue encontrado en el garaje del sótano del edificio sin ninguna huella digital. 18. Había manchas de sangre en el ascensor. 19. La Sra. Hernández había sido buena amiga de Jorge Roig y había visitado en ocasiones el apartamento de él. 20. El esposo de la Sra. Hernández estaba celoso de esta amistad. 21. El esposo de la Sra. Hernández no apareció en el hall de la portería a las 12'30 de la madrugada, al fin de su jornada normal de trabajo. Ella tuvo que volver sola a su casa. Él llegó más tarde. 22. A las 12'45 de la madrugada, la Sra. Hernández no pudo encontrar el coche de su marido en el garaje del sótano del edificio donde trabajaba. 23. La noche del asesinato llovía copiosamente. 24. El matrimonio Hernández tenía fuertes problemas económicos.

4-

Objetivo:

- Ayudar a que dos grupos en conflicto examinen cómo ven ellos la cuestión y cómo les parece que la ve el otro grupo.

Material necesario

- ·Rotuladores, papel y dos aulas o zonas separadas.

Duración aproximada

- De 50 minutos a 1 hora.

Desarrollo

1. Trabajo en grupos separados. Se hacen dos grupos pequeños y se separan de forma que no puedan oírse (lo ideal sería disponer de dos aulas o salas distintas). Cada grupo se hará estas tres preguntas: a) Características que definen a vuestro grupo. No digáis cómo creéis que os ven los otros, sino cómo os veis a vosotros mismos. b) Características que, según vosotros, os va a atribuir el otro grupo. c) Características que definen al otro grupo. Cómo veis al otro grupo. 2. Reunión de los dos subgrupos. Ambos grupos se reúnen y un representante de cada uno de ellos lee las respuestas que han dado. Se van alternando las respuestas de los grupos. No pueden discutir ni responderse mutuamente. Sólo está permitido pedir alguna aclaración. 3. Nuevo trabajo en grupos separados. Los dos subgrupos se separan de nuevo y dialogan sobre las siguientes cuestiones: a) ¿En qué se diferencia la visión que tu grupo tiene de sí mismo de cómo os ve el otro? (Vuestra pregunta "a" con su pregunta "b"). b) ¿Qué conductas de los miembros de tu grupo pueden haber causado las discrepancias? ¿Qué has hecho para que el otro grupo te vea diferente de cómo eres? c) ¿Qué han hecho los miembros del otro grupo para que les hayas visto de forma diferente a como son? 4. Nueva reunión de los dos pequeños grupos. Finalmente, se reúnen los dos pequeños grupos, cuyos miembros se sentarán todos mezclados en un gran círculo, incluidos los posibles observadores que no pertenezcan a los grupos en conflicto y el profesor o dinamizador del grupo. Se entabla un diálogo sobre cómo podrían actuar en el futuro para evitar que ambos grupos se perciban de forma equivocada.

ELKARRIZKETA IRAKASLEAREKIN

Pasadan astean egon nintzen  nire irakaslea bi urteetan zehar izan zenarekin elkarrizketa egoteko asmoz. Irakasle hau aukeratu nuen bere klaseetara gustura eta motibatuta joaten nintzelako, eta irakasle batek hori lortzea ez da batere erraza. Irakasle miresgarria dela esatea gehiegizkoa dela uste dut, baina irakaslea izatera heltzen naizenean, bera izango dut adibide on bat lez.

Arratsaldean izan zen topaketa, bera klasetik irten ostean. Elkarrizketa hasi baino lehen harro sentitzen zela bera aukeratzeagatik esan zidan eta jarraian hasi ginen elkarrizketarekin. Hasieran biok lotsati geunden(agian nik bera baino gehiago) baina elkarrizketa aurrera joan ahala eroso sentitu ginen, ondorioz elkarrizketa nik pentsatzen nuena baino gehiago iraun zuen. Bere esperientzia zailenak kontatzean konturatu nintzen irakaslea izatea ez dela nik pentsatzen nuen bezain erraza, gauza guztiak moduan, alde ez hain onak ditu ere. Ez zen batere larritu esperientzia horiek kontatzerakoan, konfiantzaz kontatu zidan eta horrek berarenganako gertutasuna sentitzea eragin zidan. Pazientzia izatea eta entzuten jakitea ezinbestekoak direla irakasle on bat izateko esan zidan, baina garrantzitsuena egiten duzun lana maitatzea dela.

Aurretik banekien gauza asko esan zuen, baina beste asko ez nekienak ere, eta irakasle izatera heltzen naizenean kontuan hartuko ditut. Elkarrizketa hau nik uste nuena baino balio handiagoa duela konturatu naiz, irakaslea izatea zer den ikasi dut.

Espero dut horrelako irakasle batekin oraindik topatzea eta ea nik irakaslea izaten naizenean nire ikasle batek aukeratzen nauan bere irakasle onaren eredu lez.

HEZKIDETZA DINAMIKA

Proposatutako dinamika honek, gaur egun barneratuta ditugun genero ezberdinen aurrean hartzen ditugun portaera eta jarrera desberdinak ikusteko balio du.

Hasteko, parte-hartuko duten kideak klasetik atera eta begiak estali egingo dituzte. Gelan, musika lasaia jarriko du dinamizatzaileak eta parte-hartzaileak banan banan gelan sartu et hormaren kontra jarriko ditu.

Behin kide guztiak gelan daudela, atea itxi, eta mugitzen hasteko esango die dinamizatzaileak. Geroago, binaka jarri beharko dira. Binaka jartzean, bata bestea ukituko du eta erlazionatuz joango dira. (guzti hau begiak estalita dituztela eta ezer esan gabe egin behar da).

Ondoren, estalkia kendu eta bakoitza bere bikotearekin harremandu egingo da, oraingoan, hitz eginez.

Amaitzerakoan, parte-hartzaileak eztabaida bat egingo dute euren artean, bizitakoa eta sentitutakoa kontatuz eta zergatik sentitzen duten hori eztabaidatuz.

DINAMIZATZAILEAREN GIDOIA

1. Hasi mugitzen, isilean.
2. bikoteka jarri.
3. bikotearekin isiltasunean harremandu.
4. bikotea ukitu(eskuak, aurpegia, gorputza...)
5. estalkia kendu 
6. bikotearekin hitz egin.

EZTABAIDARAKO GALDERAK

• Gelan sartu aretenean zer sentitu duzue?zer egin duzue?zergatik?
• Mugitzen hasi zaretenean, zer egin duzue?jendearengana hurbildu zarete edo aldendu zarete? zergaitik?
• Bikoteka jarri zaretenean, zer ukitu duzue?zer ez?mugarik izan al duzue?mugarik izan al duzue?mugarik jarri dizkiezue besteari?zergatik?
• Bazenekiten nor zen bikotea? mugarik jarri du jakiteak edo ez jakiteak? zergatik?
• Estalkia kentzean, uste zenutena zen? zer sentitu duzue?kontatu fisikoa mantendu da?
• Hitz egiterakoan, bestea ukitzeari utzi diozue?zergatik?

TALDEAREN TEORIA

Gizakia gizartearen menpe dagoen izakia da. Hau da, bizirauteko beste gizakiekin batera bizi behar den heinean guztien arteko lan edo funtzionamendua zehaztu eta praktikan jarri behar du.Beraz, talde lanean aritu bhar dela esan daiteke, bertan parte hartuz eta taldearen erantzukizuna hartuz.
ZER DA TALDE BAT?
Iritzi eta definizio asko izan ditu, Munnek(1987) zioen elkarrekin lan egiten duten pertsonek osatzen dutela talde bat, haien arteko eragina dute eta eginkizun komun bat dute helburu berdinera iristeko.Jarraibide edo arau batzuen arabera aritu behar dira.
Lewin ordea, talde bat izateko bi baldintza behar direla dio : Taldeko kide guztiak helburu komun bat izatea eta elkarlana egotea. Taldekideak ikusi behar dute besteek laguntza behar duten , emaitza onak izateko. Garrantzia ematen dio taldearen "AQUI Y AHORA" haien dinamikak eta ebaluazioa ulertzeko.
TALDE DINAMIKAK
Kontuan izan behar da kideek haien artean eragina dutela eta batean aldaketarik balego talde osoa nabarituko luke.
Talde dinamikak prozesu naturalak dira existitu ahal izateko. Teknika eta lan metodologia praktikoa dago taldetan erabiltzeko, arazoren bat egonez gero soluzioa aurkitzeko.
TALDEAREN ESTRUKTURA
Taldeak banakoari lagundu egiten diote bere beharrak asetzeko.Guztiok behar dugu beste pertsonen maitasuna eta laguntasuna.
Talde ezberdin asko daude:
-Lehen mailako taldeak: Familiak
-Bigarren mailako taldeak: Talde lanak, helburu batzuk lortzera bideratuak daude.
Formalitatearen arabera:
-Talde formala:Arau batzuk jarraituz helburuak lortzen dira. (auzokideen bilera)
-Talde informala: Lagun taldea.
Funtzionamenduaren arabera:
- Erlazio taldea: Erlazionatzeko eta elkarrekin egoteko.
-Lan taldea: Lan bat burutzeko egina, talde txikian inplikazio maila handiagoa da, beraz lana hobeagoa izango da. Hauek ezaugarri eta dinamika zehatz batzuk dituzte:
    1- Kideen artean erlazioa egon behar du eta besteen beharraz konturau behar dira.
    2- Helburu komunak dituzte, hauek argiak eraginkorrak eta guztien parte hartzea sustatu behar dute.
    3- Arau sistema bat izan behar du, konfuzioak ez egoteko.
    4- Talde kontzientzia: Ni esan ordez, gu esatea , hau da, taldearen kide sentitzea.
    5- Talde kohezioa: K ideek pozik egon behar dira taldan parte hartzeagatik.
FUNTZIO BANAKETA TALADEAN: ROLAK
Rol postiboak:
   - lider naturala: taldeko pertsona indartsua da, besteek bere autoritatea onartzen dute
   - moderatzailea: talde tentzioak lasaitzen ditu
   - idazkaria: informazioa jasotzeaz arduratzen da.
   - aditua: informazio baliagarria ematen du
   - adore-emailea: taldekideen iritziak estimulatzen ditu
   - lider instituzionala: terapeuta, animatzaile eta hezitzaile funtzioa betetzen ditu talde barruan
Rol negatiboak:
   - kritikoa: esaten edo egiten denaren aurka agertzen da
   - blokeatzailea: taldea blokeatzen du erabilitako metodoak zalantzan jarriz
   - alaia: taldean hitz egiten den guztia komiko bihurtzen du
   - aukari sistematikoa: bere ideiak soilik baliagarriak dira
   - dominatzaile agresiboa: bere ideiak inposatzen saiatzen da
LIDER ROLAK
Buruzagitza garrantzitsuenetariko rola da talde barruan. Bilera batean buruzagia dinamizatzaile papera hartu behar du eta honako funtzio hauek ditu:
   - ekoizpena: lantzeko gaiak erlazionatu, helburuak gogoratu eta aurrepenak markatu behar ditu
   - erregulazioa: taldekideen sentimenduak eta emozioak interpretatu behar ditu
Bilerak dinamizatzeko jokabideak:
   - parte hartzea bultzatu: taldekide guztiek parte hartzen dutela ziurtatu baina pertsona lotsatiei larritu gabe
   - taldea blokeatzen denean esku hartu: aztertu zein izan den arrazoia
   - taldea ezarritako helburuetara eraman
Liderraren rolak bi ikuspegietan zentratzen dira:
   - rol sozioemozionala: taldekideen ongizate pertsonalaz arduratzen da
   - eginkizun rola: helburuetan zentratzen den buruzagia da, lana ahalik eta eraginkorra izatea bilatzen du
TALDE GATAZKEN EBAZPENA
Gatazka bat, bi pertsona edo gehiago aurkaritzan edo desadostasunean aurkitzen diren egoera da. Egoera hori, interes, beharrizan, nahi edo balore batzuen bateraezintasunengatik izaten da. Gatazkaren ebazpenerako, bi oinarrizko baldintzak gertatu behar dira: gatazkari aurre egitea eta bakoitzaren jarrera eta interesak definitzea.
   -Gatazkari aurre egin: lehenengo pausua arazo bat existitzen dela onartzea da. Gogoekin hartzea, elakarrizketa eta batez ere, gaiaren lanketa arin eta objetiboa burutzea dira gatazka beraren ebazpena lortzea ahalbidetzen dutenak.
   -Jarrera eta interesak definitzea: bakoitzaren jarrera, bakoitza lortu nahi duena da, gatazkaren kausa izan daitekeena. Interesa, helburru horiek zergatik lortu nahi direnaren arrazoiak dira.
Gatazkaren ebazpenean ezarri behar den ekintza segida hurrengo hau da:
   1. Arazoa definitu. Gaia mugatu egin behar da, horrela gai horretaz bakarrik hitz egiteko, eta ez, taldeak izan dezakeen beste arazo batez hitz egiten amaitzeko. "Zer gertatzen ari da?" "Zer doa gaizki?"
   2. Kausa posibleak aztertu. Arazoaren jatorri nagusia zein den eta zertan eragiten dien gatazkako partaideei galdetu.
   3. Helburuak zehazki definitu. Zer lortu nahi den eta hori lortzeko lehentasunak zehaztu.
   4.Alternatiba posibleak bilatu. Elkarren arteko onurak bilatuz irtenbideen zerrenda bat egin.
   5. Irtenbide egokiena aukeratu. Alde bakoitzeko inork ez galtzea saiatu. Bakoitza etsitzeko zertan dagoen prest jakin. Gatazkaren bi aldeak pozik irten behar dira, gatazkaren ebazpena egokia izateko. Dudarik gabe, gatazken ebazpen egokia bizitza errealean praktikan lortzea da jarduera zailenetarikoa.
TALDE LANEAN ARITZEKO TEKNIKAK.
Talde blokeatu daitekeen oztopoak gainditzeko, hainbat dira erabil daitzkeen dinamizateko teknikak. Terapeuta bakoitzak landu nahi duenaren arabera hainbat dira erabil daitezkeen teknika, horien artean honako hauek nabarmentzen ditugu:
Sentsibilizazio eta integrazio teknikak: Lewin izan zen pertsonen arteko eralzioak eta ezagupena laguntzen zituen teknikak, 1946an, proposatu zituena.(Teknika hauek arraza gaitiko aurreiritziekin amiatzeko proposatu zituen).
Sentsibilizazio tailerrek, estruktura malgua izan ohi dute eta sujetoen "Orain eta hemengo" intererlazioetan burutzen dira. Hauek dira nabarmentzen ditugun dinamikak: Aurkezpen txartela, nor zara zu?, bikote errotatiboak, ispiluaren teknika...(taldearen aurkezpena eta ezagupena ahalbidetuz parte-hartzaileen kohesioa lortzen dutenak)
Gatazkaren ebazpenaren teknika: taldearen arazoak konpontzea. Egoera-arazoen deskribapenez baliatuz, konponbide posibleak planteatu eta hoberena aukeratu behar du taldeak. Honako dinamika hauek daude: arazo moralak, isla bakartia...
Partaidetza eta kreatibitaterako teknika: kideen parte hartzea eta iritzia sustatzeko balio du teknika honek. Honen adibide onak, asambleak edo eztabaidak dira.
Errepresentazio eta dramatizaziorako teknika: taldearen zenbait arazo emozionalei amaiera emateko erabiltzen da. Adierazpenerako eta komunikatzeko arazoak konpontzeko ere baliagarria da. Esan dezakegu, tenkina hau oso erabilgarria dela kideen gaitasun sozialak garatzeko. Bakarrizketa eta role-playing adibide argiak dira.
Taldeen eraketarako tenkina: teknika honek, talde handi bat talde txikiagoetan eta konplexuagoetan antolatzeko erabiltzen da, ausazko era batean. Teknika hauen artean, "Oxford metodoa" eta "collage medotoa" dira nabarmenenak.
TALDEAREN DINAMIKAREN MIAKETA ETA BEHAKETA
Taldearen ebaluaketa egiteko teknikarik garrantzitsuenetarikoa " behaketa sistematikoa" da. Horretarako, ebaluatzeko hainbat tresna beharko dira, hala nola; anekdotarioa, bileren egunkaria edota behaketa sistematikoaren erregistroa.
Behaketa sistematikoaren helburua, taldearen egoera biltzen duen txosten bat egitea da hobekuntzarako proposamenekin batera.
Taldearen behaketa, barne-ikuspuntuarekin (taldekide batek egindakoa) edo kanpo-ikuspuntuarekin (taldetik kanpo dagoen norbaitek egindakoa) egin daiteke.
Bestalde, "triangelaketa teknika" erabiltzen da maiz, non ikuspuntu bat baino gehiago biltzen da.

Elkarrizketa irakaslearekin

Azteazkenean goizean gelditu nintzen bi urtez nire andereño maitea izan zenarekin, Isabel. Lehen Hezkuntzako irakaslea da, eta nire tutorea izan zen bostgarren eta seigarren kurtsoan, izan dudan tutorerik onena.

Nire herriko ikastolan egiten du lan, eta berak Dulantzikoa da baita, beraz, askotan ikusten dut kaletik. Ikusi garen bakoitzean tratu oso ona mantendu dugu eta esango nuke nire konfiantzazko pertsona bihurtu dela, horregatik ere jo dut harengana.

Herriko ikastolan gelditu ginen eta han bertan egin genuen elkarrizketa.

Prestatutak nituen galderetaz aparte, bere bizitzari buruz zenbait gauza ere aipatu zizkidan. Hala nola, bere profesioa erabakitzerako orduan hainbat nahaste izan zituela; bartxilergoa bukatu bezain laster, “Empresariales”-eko karrera egitera sartu zen, eta denborarekin konturatu zen ikasketa horiek ez zirela berarentzat.

Beraz, ikasteari utzi zion, eta bere amak zuen partikularreko akademian lan egiten hasi zen. Hemen aritzen zen bitartean konturatu zen lanbide horretan zegoela bere bokazioa, eta berehala eman zuen bere izena Magisteritzako fakultatean.

Elkarrizketari dagokionez, primeran joan zen. Gelditu ginen esparrua ezin liteke hobea izan, hori asko lagundu zuen ere, biontzat ezaguna eta familiarra zelako, oso eroso egon ginen.

Galderei erantzuten zidan bitartean, nik informazioa apuntatzen nengoen. Gogo betez erantzuten zituen galdera guztiak, zehaztasunez eta xehetasunez.

Egia da momentu jakin batzuetan pixkat blokeatzen zela, erabili nahi zituen hitzak ez zituelako aurkitzen, baina nire laguntzarekin blokeo hartatik atertzen ginen.

Erantzunak eman aurretik, segundu batzuk ematen zituen pentsatzen eta galderari buruz hausnarketa egiten. Hau, asko gustatu zitzaidan gauza bat izan zen; bere ekintza hori, erantzun onak jasoko nituela pentsatzeari eramaten ninduelako, eta hala izan zen.